પરબ

અતુટ બંધને બંધાયેલા આપણે,
કરતા હતા પ્રેમ હું ને તું,

પરબ ઉભરાતી હતી ને,
તરસ્યાને મળતુ ઉલેચવા,

સરોવરમાંથી બની નદીને,
માર્ગ થયા બન્ને કાંઠે,

જોઇ તને વર્ષો પછી,
થયો ગુણાકાર ખાલીપાનો,

થયું કે, ઉભરાય છે આ પરબ તો હજુ પણ,
પરંતુ તરસ છીપાવ્યા વિના વહી જાય છે.

મારી આગવી કૃતિ